است ، كه حق به تجلى اوّل بر اعيان ممكنه افاضه نموده ، و هدايت در « ثُمَّ هَدى » ، رفع حجاب است ميان حق و بنده به علم يا به عين ، تا حق را در صورت معتقد خود مشاهده نمايد . شيخ در اين بيت مىفرمايد : كه طوايف مختلفه در معتقدات هر چه از حق گفته‌اند ، و هر صفت كه به ذات آن حضرت منسوب داشته‌اند از كم‌وبيش ، زيرا كه بعضى را دانش به حق زياده از بعضى ديگر است كه « وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ » * ، همه نشان از ديدهء خود داده‌اند ، و هر چه ايشان ديده‌اند ، همه در خورد استعداد قابليت ايشان است ، زيرا كه تجلى حق بر بنده به قدر قابليت بنده است . . . » . 3 - در شرح صاين الدين نيز استناد به اشعار شاعرانى چون مولانا ، عطار ، سيد قاسم انوار ، فخر الدين عراقى و غيره فراوان است . منابع اين بخش :